حق تعالى مىفرمايد وَما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَمارُوتَ « 1 » گفته‌اند : مراد آن است كه : « شياطين تعليم مىكردند مردم را آنچه فرستاده شده بود از سحر بر دو ملك كه در زمين بابل بودند كه نام ايشان هاروت وماروت بود » « 2 » ، وَما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ « 3 » « ونمىآموختند سحر را به احدى تا مىگفتند به أو كه : نيستيم ما مگر فتنه وامتحانى براي مردم پس كافر مشو بعمل كردن به سحر » ، فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ « 4 » « پس مىآموختند از ايشان آنچه جدائى مىافكندند به سبب آن ميان آدمي وجفت أو » . علي بن إبراهيم وعياشى رحمهما اللّه در تفسيرهاى خود به سند حسن از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : ملائكة نازل مىشدند هر روز وهر شب براي حفظ اعمال أوساط أهل زمين از فرزندان آدم واعمال ايشان را مىنوشتند وبه آسمان بالا مىبردند ، پس به فرياد آمدند أهل آسمان از گناهان أهل زمين وعيب مىكردند در ميان خود أهل زمين را به آنچه مىشنيدند ومىديدند از ايشان از افترا بستن ايشان بر خدا وجرأت ايشان بر معصيت حق تعالى ، پس خدا را تنزيه كردند از آنچه خلق به أو نسبت مىدهند وبه آن وصف مىكنند ، وگروهى از ملائكة گفتند : پروردگارا ! به غضب نمىآئى از آنچه خلق تو در زمين مىكنند واز آنچه در حقّ تو افترا مىكنند وبغير حق به تو نسبت مىدهند ، واز آنچه

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 102 . ( 2 ) . مجمع البيان 1 / 174 . ( 3 ) . سورهء بقره : 102 . ( 4 ) . سورهء بقره : 102 .